Het jaar begint met meer eetbaar plantgoed rondom de weides.

Ik plant extra haagjes en meer groen voor de pony’s: zwarte els, iep, hazelaar, moerbei, wilg en verschillende soorten bessenstruiken. Stap voor stap wordt Stal Tinkerbell nog voedzamer en natuurlijker 🌿

Februari:

Raya’s eerste meters voor de wagen!

🔥

Na wat oefening en voorbereiding maakte Raya vandaag 2 februari haar allereerste meters voor de wagen. En ze vond het fantastisch. Raya houdt ervan om bezig te zijn, om iets te doen, en dat ze dit nu mag en kan ontdekken geeft haar zichtbaar plezier.  

Ik kijk er enorm naar uit om samen met haar verder aan het werk te gaan.

Maart:

De Hengstenkeuring van het NSvT bij De Nieuwe Heuvel in Lunteren

Zondag 29 maart 2026 – Het was zover: de hengstenkeuring met Vince.

Vanaf het moment dat ik hem uit de wei haalde, voelde ik het aan alles. Hij wist dat er iets bijzonders ging gebeuren. Zijn ogen stonden helder, zijn houding net een tikje trotser dan normaal, en ergens leek het alsof hij zelf ook zin had in dit avontuur.

In de trailer gedroeg hij zich voorbeeldig. Rustig, kalm, alsof hij precies begreep dat dit een dag was waarop hij mocht laten zien wie hij is. En toen we aankwamen… ja, toen moest hij natuurlijk even laten horen dat hij er was. Een paar stoere hinnikjes, een flinke pas naar voren. Precies zoals een jonge hengst hoort te doen.

We waren al snel aan de beurt, dus het voorbereiden ging in een vloeiende beweging. Zijn keuringshoofdstel ging om, de vlechten gingen eruit, en daar kwamen ze tevoorschijn: die prachtige, lange, golvende manen en zijn volle staart die meteen weer hun eigen leven gingen leiden. In een oogwenk transformeerde hij van mijn dagelijkse knuffelpony naar een echte verschijning.

Bij het paspoortconsult stond hij als een heer. Geduldig, beleefd, nergens van onder de indruk. Voor het eerst werd hij op meerdere punten opgemeten, waaronder zijn schofthoogte: 1,17 meter. Mijn kleine man, die ineens toch al best groot blijkt te zijn.

We hadden nog even tijd om op te frissen en maakten in het achterste deel van de baan een paar mooie foto’s. Hij stond daar zo ontspannen, zo zichzelf een moment van rust voor de storm.

En toen… was het zover.

Vince liep de baan in alsof hij dit al jaren deed. Hij liet zich volledig bekijken, bleef keurig staan, en zodra hij mocht bewegen, ging hij. Zijn manen en staart golfden mee met elke pas. Hij toonde kracht, souplesse, balans alles wat ik in hem zie, liet hij daar aan iedereen zien. Het was alsof hij zei: “Kijk maar. Dit ben ik.”

En dat werd beloond:  

Een eerste premie met Ster ⭐️ en dagkampioen.

Wauw. Wat een gevoel. Wat een trots. Wat een pony.

We gingen op de foto met al onze prijzen, maar eigenlijk was het mooiste moment dat stille besef vanbinnen: dat hij dit zelf heeft gedaan. Dat hij straalde. Dat hij genoot. En dat ik naast hem mocht staan.

Vince, mijn kleine grote man wat ben ik ongelooflijk trots op jou.

✨

Vooruitblik ✨️

Aan het einde van de zomer, is het weer tijd voor Raya maar ook voor Kissy om naar de keuring te gaan.

2026 wordt ook een jaar waarin een nieuw perceel zal uitgroeien tot een prachtige weide🌾.